• Zaloguj
  • Brak produktów w koszyku.

Słowa, których nie wolno Ci mówić przy dziecku (ani nawet myśleć).

„Moja córka jest humanistką – nigdy nie będzie dobra z matematyki”

To słowa, które często słyszymy z ust rodziców. Nie wiem, czy są one tylko usprawiedliwieniem niepowodzeń dziecka  w naukach ścisłych, próbą zrzucenia ciężaru odpowiedzialności na ramiona niczemu winnej natury, a może rodzic faktycznie w to wierzy.

Naukowcy dowodzą, że nie ma czegoś takiego jak „mózg matematyczny”.

Badania wykazują, że mózg osób, które są bardzo  dobre w matematyce, niczym nie różni się od mózgu osób, które na widok  zadania matematycznego wpadają w taki popłoch, w jaki wpada kot sąsiadki, na widok mojego, śmiertelnie wrogo do kotów nastawionego psa. Co różni te osoby, to podejście do tematu i wcześniejsze doświadczenia. Oczywiście nie mówię tutaj o osobach z pewnymi dysfunkcjami, u których struktura mózgu rzeczywiście może być inna. Mówię o przeciętnym Kowalskim.

Okazuje się, że każdy z nas może być dobry, a nawet bardzo dobry z matematyki.

Pomyślisz może, że to jakieś bzdury, bo w każdej klasie jest grupa uczniów bardzo dobrych z matematyki i kilkoro takich, którym na myśl o matematyce włosy stają dęba jak Einstainowi (no, w tym kontekście przykład wybitnego naukowca chyba nie jest trafiony, ale niewątpliwie jego włosy wyglądały jakby strzelił w nie piorun). Tak, to prawda, ale nie oznacza to wcale, że jedni są urodzonymi matematykami, a drudzy nie i nic nie da się z tym zrobić.

Wrodzony talent jest tylko miejscem, z którego startujemy.

Jedni mogą mieć lepszą pozycję startową inni nieco gorszą, ale wszyscy mogą dotrzeć do mety i niejednokrotnie ci z gorszym startem osiągają znacznie więcej niż grupa „uprzywilejowanych”.

Co wobec tego jest wyznacznikiem przyszłego sukcesu?

NASTAWIENIE.

W literaturze coraz częściej można się natknąć na pojęcia „growth mindset”  (nastawienie na rozwój) i „fixed mindset” (sztywne nastawienie). Carol Dweck, profesor Uniwersytetu Stanforda w Kaliforni, poświęciła wiele lat na badanie jaki wpływ na osiągnięcie sukcesu ma nasze postrzeganie własnej inteligencji, zdolności i możliwości. Dostrzegła ona, że osoby, które są przekonane, że przez pracę  i wytrwałość mogą rozwijać swoją inteligencję i zdolności, są w stanie osiągnąć niesamowity sukces. Nie boją się  wyzwań, niepowodzenia traktują jak wskazówki do dalszego rozwoju, uczą się nowych rzeczy dla siebie, nie dla pochwał, czy nagród. Cieszą się z sukcesów innych, wiedzą, że nie ma rzeczy niemożliwych. Z kolei osoby ze  sztywnym nastawieniem, uważają, że inteligencja, czy talent, to rzeczy wrodzone i niezmienne. Albo jesteś inteligentny, albo nie i nie masz na to żadnego wpływu. Osoby te boją się wyzwań i trudności, bardzo przejmują się opinią innych, nie chcą źle wypaść. Unikają sytuacji, które mogą być trudne, bo boją się niepowodzenia. Przez to nie osiągają maximum swoich możliwości, pozostają w strefie komfortu, stagnacji i często frustracji.

Poniżej najważniejsze różnice pomiędzy osobami nastawionymi na rozwój, a osobami o sztywnym nastawieniu.

 

growth mindset

 

 

Wyobraź sobie Anię i Jasia. Chodzą do tej samej klasy, dobrze się uczą. Anię charakteryzuje growth mindset, Jasia fixed mindset.  Z ust Ani można często usłyszeć słowa „nie umiem tego zrobić – JESZCZE. Ona wie, że wszystkiego może się nauczyć, jeśli włoży w to trochę wysiłku. Jaś często myśli „umiem tego zrobić, nie jestem w tym dobry, więc nigdy się nie nauczę”. Ania traktuje trudne zadania jako okazję do rozwoju. Jeśli coś jej nie wychodzi, próbuje ponownie i ponownie, aż się uda. Jaś unika trudności. Uważa, że jeśli coś mu od razu nie wychodzi, to znaczy to, że nie jest w tym temacie zbyt rozgarnięty. Nie chce, by ktokolwiek to zauważył, więc nie pyta o wyjaśnienie, nie prosi o pomoc – wycofuje się. Ania ma różne hobby, uczy się wielu nowych, trudnych na początku rzeczy.  Jaś woli nie narażać się na ewentualne niepowodzenie, więc jeśli pojawia się choć cień prawdopodobieństwa, że może mieć trudności w nauczeniu się czegoś, w ogóle nie próbuje. Ania wie, że uczy się dla siebie, Jaś uczy się dla ocen i pochwał. Ania wie, że talent nie jest zbyt ważny, by osiągnąć sukces. Liczy się odpowiednie nastawienie,  praca i wytrwałość. Jaś uważa, że tylko talent jest  kluczem do sukcesu.

W dzisiejszych czasach pracodawcy szukają pracowników, których charakteryzuje growth mindset. Chcą, by ich pracownicy nie bali się wyzwań, by próbowali rozwiązywać problemy do skutku, by wierzyli, że  wszystko jest do zrobienia, że dadzą radę. Podczas rozmów kwalifikacyjnych, osoby rekrutujące coraz częściej sprawdzają mindset kandydatów. Pytają na przykład, czy kandydat uważa, że aby być charyzmatycznym liderem trzeba się  nim urodzić. Jaś na to pytanie odpowiedziałby „tak”, ale to Ania zostałaby zatrudniona.

Dlatego nigdy nie mów, że dziecko nie jest w stanie czegoś się nauczyć.

Nie rozradzaj mu zajęć ze śpiewu, tylko dlatego, że na razie nie brzmi jak Pavarotti, nie zakładaj, że piłka nożna to nie jego bajka, bo na boisku wygląda tak, jakby się zgubił i nie wiedział dokąd biec, nie mów, że nie da sobie rady z językiem angielskim, bo nie widzi różnicy Present Perfect a Simple Past. Jeśli dziecko czegoś nie potrafi, pamiętaj, że nie potrafi tego NA RAZIE. Ale może się nauczyć. Wszystkiego. Oczywiście wymaga to pracy i zaangażowania, ale jest możliwe. Dla każdego i w każdej dziedzinie. Warunek jest jeden – musi mieć otwarty umysł i wierzyć w własne możliwości.

Jak pomóc dziecku osiągnąć growth mindset:

  • Nie oczekuj od niego natychmiastowych efektów, bo to odbiera radość z samego procesu uczenia się.

  • Ciesz się z tego, że próbuje, że się stara. Kiedy nie powiedzie się plan A, zawsze jest jakiś plan B. Kiedy coś nie wychodzi, niech poszuka innej strategii.

  • Gdy zaczyna myśleć, że coś jest zbyt trudne, uświadom mu, że pewne rzeczy zabierają nieco więcej czasu, by je opanować.

  • Gdy inni osiągają sukces pokaż mu jak się cieszyć z ich sukcesów i jak się od nich uczyć.

  • Nigdy nie oceniaj wyników, ale doceniaj trud włożony w pracę. Pokaż mu, że oceny, nagrody są nieważne – liczy się to co zostaje w jego głowie.

  • Pomóż mu zrozumieć, że pomyłki i niepowodzenia są częścią nauki. Nie należy się ich ani wstydzić, ani ukrywać. To właśnie dzięki pomyłkom i próbom ich naprawienia mózg człowieka rozwija się najszybciej.

 

24 marca 2017

0komentarzy wSłowa, których nie wolno Ci mówić przy dziecku (ani nawet myśleć)."

Napisz wiadomość

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Chcesz poznać najbardziej rozpowszechniony mit dotyczący skutecznej edukacji?

Odbierz raport i dowiedz się jak zaoszczędzić Twojemu dziecku frustracji i rozczarowań i wspomóc naprawdę skuteczną naukę.


ZAMÓW BEZPŁATNY RAPORT

TOP
© 2016 Kinga Gajko

PROJEKT I WYKONANIE: WEBIMPULS.PL

Zamów bezpłatny raport

Dołącz do grona osób, które chcą uzyskać dostęp do quizu.

Dziękuję za chęć zapisu!

Zamów bezpłatny raport

Dołącz do grona osób, które chcą uzyskać dostęp do quizu.

Dziękuję za chęć zapisu!

Zamów bezpłatny raport

Dołącz do grona osób, które chcą uzyskać dostęp do quizu.

Dziękuję za chęć zapisu!

Zamów bezpłatny raport

Dołącz do grona osób, które chcą uzyskać dostęp do quizu.

Dziękuję za chęć zapisu!

Zamów bezpłatny raport

Dołącz do grona osób, które chcą uzyskać dostęp do quizu.

Dziękuję za chęć zapisu!

Zamów bezpłatny raport

Dołącz do grona osób, które chcą uzyskać dostęp do quizu.

Dziękuję za chęć zapisu!

X